Napakaraming naganap nitong nakaraan na exciting. Pero nakakapagod. At sa pagitan ng mga exciting na kaganapan ay di mawawala ang mga patay na sanadali kung saan nakatanga lang ang bida ng kwento sa ere. Tulad tuwing nakasakay sa MRT o LRT at iniisip kung kailangan bang ibigay ang upuan sa babae. O habang nakaupo sa kubeta at lumalanghap ng maduming hangin mula sa usong patpat na nakakagawa ng usok. O bago matulog. At marami pang ibang sandali na weird or lame ilagay sa isang blog post. Minsan nakatangang nakangiti. Minsan nakatangang nanggagalaiti sa isa o mas madaming tao o pangyayari. Minsan nakatanga habang nag-iisip ng mga bagay na pa-witty na plinanong ilagay sa blog kapag nagkaroon ng free time sa pagitan ng mga panahon ng pagiging estudyante ng inhinyeriya, aktibista sa lansangan at bida sa pelikulang maaksyon at madrama. Ang shit na ito ay tungkol sa mga pa-witty na shit or plain shit that I once or twice thought I was over with. (I can hear her say, "ang dami ng sinabi ni Jerome.")
Una. Para kay Noynoy at gobyerno nya at kay Sakuragi na itim imbis na pula na mahilig sa bagay na kunwari'y hilig ko rin at higit na mas matanda sa akin. Oo, ang ikalawang tinutukoy ay blind item. Eto: Anong akala mo, na ikaw ay magsasaka at kami ay mga butil ng palay na kapag binayo-bayo mo ay magiging bigas na pwede mo nang lutuin at kainin? Ano ba yan Noynoy at gobyerno mo, budget cuts na naman? Ano ba yan Sakuragi na itim...,...
Ikalawa. Para sa'yo, random person. Eto: May panahon kung kelan napadalas ang paglabas-pasok ko sa isang MRT station dahil sa isang exciting pero nakakapagod na pangyayari. Nung panahong yon laging may grupo ng mga tindero at tindera na lagi akong sinasalubong ng mga bula mula sa kanilang mga baril na nakakagawa ng bula. Ang air bubbles gun o kung anumang tawag don ay isang genius. piece. of work. Nakakatuwa masyado, minsan. Nakakairita naman pag nagmamadali ang bida. Isa pang genius. piece. of work. na madalas nilang pinaglalaruan, pero luma na, ay ang racquet na pampatay ng lamok. Meron silang hawak na small. piece. of wire. na idinidikit at idina-drag sa parang net ng racquet para makagawa ng tunog na para bang may mga lamok na nakukuryente.
Isang beses non may buntis na sumakay ng MRT at tumayo malapit sa inuupuan ko. Nagkatitigan kami, mata sa mata. Napatingin ako sa tyan nya at nag-isip ng shit na pa-witty. Naisip ko ang ulo ni Noynoy. Hindi ko nabigay/binigay ang inuupuan ko kasi masyado kong pagod non at binalak umidlip sa byahe. Nakaidlip nga ko at may ibang nagbigay ng upuan. Balik sa pagiging pa-witty. Ano ba yan Noynoy at gobyerno mo, threat ng MRT-LRT fare hikes na naman?
Mas parang bula mula sa baril kesa tyan ng buntis ang ulo ni Noynoy. Maliban sa utak baril at militarisasyon si Noynoy, parang bubble ang ulo nya na lumaki at kelangan ng putukin. Strike.
Ikatlo. Para sa hindi sumama nung strike. Eto: Isa sa mga pa-witty na naisip ko ay gawin ang blog post na to bago ang strike at sa huling parte ay mag-imbita para don. Pero bilang busy-bisihang estudyante, hindi ako nakahanap ng oras. Pumasok pa nga sa parang bubble na ulo ko na hindi sumama sa strike para mag-aral. Rebolusyonaryong Peer Pressure o RPP na kilala rin bilang collective action ang nakapasama sa kin. Napaisip ako, sinong atrasado ang hindi sasama ng strike para lang pumasok, pipiliing hindi sumama sa isang makasaysayang pangyayari kasama ang libu-libo para lang sa isang routine activity?
Madami pang shit ang naisip at binalak kong isama dito. Isa don ay witty joke ba-se sa mga courses sa isang college na alam ng taumbayan na madaming hindi sumama sa strike. Pero wag na. Or next time siguro. Yung ibang shit naman ay para na sa ibang posts.
Ang witty ko no? Birthday ko kasi bukas kaya papayag ka. Boom!
Ako pala yung parang galit sa picture sa baba. Nagcha-chant kasi ako nyan. Si Daboy ang kumuha nung Sept. 23, 2011 march mula UP Diliman hanggang Mendiola. Wumawagayway ang flag ng Alay Sining sa may likuran ko salamat sa pole ng Anakbayan na natanggalan ng flag nila hohoho.
